من کسی نیستم...
خیلی که باشم...
دوره گردی پیرم که کوچه ی خاطراتمان را جارو میکشد
روزگاری چشم هایت نقاشم کرد...
امروز رفتنت شاعر...
..............................................................................................................................
پ.ن:
میدانی...
دلم که گرفته باشد
کلمات خودشان می آیند سر جای خودشان مینشینند
ربطی به رفتنت ندارد...
بعد از تو تمام روز هایم شده مرور خاطراتمان
تو همیشه هستی...
برچسب:
نویسنده: مانی احمدپور